Strona główna › Przewodnik po teorii › Piesi i niechronieni uczestnicy ruchu
Piesi i niechronieni uczestnicy ruchu
Przejście dla pieszych (zebrapad)
Ustąp pierwszeństwa pieszym, którzy przechodzą lub wyraźnie chcą przejść.
- W razie potrzeby zatrzymaj się; poczekaj, aż bezpiecznie dojdą na drugą stronę
- Dotyczy też pojazdów dla osób z niepełnosprawnością (skuter inwalidzki, wózek)
- „Wyraźnie chce przejść” też się liczy
- Zbliżaj się do przejścia spokojnie, by zdążyć się zatrzymać
- Nie wyprzedzaj tuż przed przejściem
- W Amsterdamie często za skrzyżowaniem lub przez szyny tramwajowe
Uwaga: wyjątki i pułapki
- Rowerzyści i motorowerzyści przejeżdżający PRZEZ przejście dla pieszych (zebrapad) NIE mają pierwszeństwa; liczą się tylko piesi i pojazdy dla osób z niepełnosprawnością. Rowerzysta, który zsiada i przechodzi pieszo, staje się pieszym i wtedy MUSISZ go przepuścić.
- Przejście dla pieszych nie daje absolutnego „prawa” do wejścia na jezdnię bez patrzenia, ale ty jako kierujący odpowiadasz, gdy tylko ktoś wyraźnie chce przejść — licz się z błędami dzieci i turystów, którzy nie patrzą w lewo i w prawo.
- Gdy skręcasz, a przejście przecina drogę, w którą wjeżdżasz, jako skręcający i tak musisz przepuścić przechodzących pieszych, NAWET jeśli w ogóle nie ma tam przejścia.
- Na przejściu biegnącym przez torowisko nadjeżdżający tramwaj nie zatrzyma się szybko; od pieszych oczekuje się, że będą uważać na tramwaj, ale ty jako kierowca auta nadal musisz zatrzymać się przed ludźmi na przejściu.
- Nigdy nie zatrzymuj się w połowie tak, że stoisz na torowisku albo na drodze dla rowerów; w Amsterdamie blokujesz w ten sposób tramwaj lub cały strumień rowerzystów.
Niewidomi i osoby z trudnościami w poruszaniu się: biała laska i pies przewodnik
Szczególnie narażeni piesi mają pierwszeństwo wszędzie, nie tylko na przejściu.
- Biała laska z czerwonymi pierścieniami = osoba niewidoma lub słabowidząca
- Także starsi z rollatorem, o kulach lub z balkonikiem
- Psa przewodnika rozpoznasz po sztywnej uprzęży
- Nie trąb i nie ruszaj nagle, by „pomóc”
- Niewidomy przechodzi, kierując się słuchem; cichy samochód elektryczny jest szczególnie niebezpieczny
- Czekaj spokojnie; kontakt wzrokowy nie jest możliwy
Uwaga: wyjątki i pułapki
- Przepisy wymieniają konkretnie białą laskę Z czerwonymi pierścieniami, ale wielu niewidomych używa zwykłej białej laski; w praktyce zawsze ustępuj każdej białej lasce.
- Laska w czerwono-białe pasy (kratkę) zwykle oznacza osobę głuchoniewidomą; ta osoba słabo cię słyszy I widzi, więc bądź szczególnie ostrożny i cierpliwy.
- Pies przewodnik może być wyszkolony, by zatrzymywać się przy krawężniku („inteligentne nieposłuszeństwo”); jeśli pies czeka, nie znaczy to, że osoba ustępuje ci pierwszeństwa — to nadal ty się zatrzymujesz.
- Ustępowanie pierwszeństwa osobom z trudnościami w poruszaniu się i niewidomym obowiązuje TAKŻE bez przejścia, a nawet tam, gdzie formalnie ty miałbyś pierwszeństwo.
- Cichy samochód elektryczny lub hybrydowy niewidomy usłyszy dopiero późno; większość nowych aut elektrycznych ma obowiązkowy system dźwiękowy (AVAS) przy małej prędkości, ale nie polegaj na nim ślepo.
Piesi przy przystankach tramwajowych i autobusowych (wysiadanie z tramwaju)
Zatrzymaj się przed wsiadającymi i wysiadającymi, jeśli przystanek nie ma podwyższonego peronu.
- Bez peronu pasażerowie wsiadają i wysiadają z jezdni
- Jeśli mijasz taki tramwaj lub autobus, zatrzymaj się
- Stój, aż wszyscy będą bezpieczni, a drzwi się zamkną
- W Amsterdamie wiele wąskich przystanków bez peronu
- W obszarze zabudowanym: ustąp pierwszeństwa odjeżdżającemu autobusowi liniowemu (lijnbus) z włączonym kierunkowskazem
Uwaga: wyjątki i pułapki
- Na przystanku Z wysepką/peronem pasażerowie wysiadają na wysepkę; wtedy nie musisz się zatrzymywać, ale uważaj na ludzi, którzy MIMO TO przechodzą między wysepką a chodnikiem.
- Zasada umożliwienia odjeżdżającemu autobusowi włączenia się do ruchu obowiązuje tylko w obszarze zabudowanym i tylko wobec autobusu (autobusu liniowego), nie tramwaju; dajesz mu „możliwość”, nie musisz niebezpiecznie hamować.
- W Amsterdamie za wieloma peronami tramwajowymi biegnie droga dla rowerów; gdy pasażer schodzi z peronu na chodnik, rowerzyści muszą się zatrzymać — jako kierowca auta zwykle i tak już tu stoisz za tramwajem.
- Tramwaj zasadniczo wyprzedzasz z prawej; jeśli nie ma miejsca lub ludzie wysiadają, po prostu czekasz za tramwajem.
- Dzieci i turyści często wybiegają zza tramwaju na jezdnię, by dostać się na drugą stronę; licz się z niespodziewanym przechodzeniem na KAŻDYM przystanku.
Dzieci, osoby starsze i przewóz szkolny
Przy dzieciach i osobach starszych: bądź szczególnie uważny i dostosuj prędkość.
- Przy szkołach i osiedlach: czerwono-biały trójkąt „dzieci” (J21)
- Dzieci nie potrafią ocenić odległości i prędkości
- Tocząca się piłka prawie zawsze oznacza dziecko biegnące za nią
- Osoby starsze: daj im czas i miejsce, nie licz na kontakt wzrokowy
- W Holandii NIE ma obowiązku zatrzymania się przed autobusem szkolnym
- Traktuj autobus szkolny jak każdy inny autobus, ale ze szczególną ostrożnością
Uwaga: wyjątki i pułapki
- Wiele osób myśli, że obowiązuje tu amerykańska zasada „zatrzymaj się przed autobusem szkolnym” — tak nie jest; za to w obszarze zabudowanym musisz umożliwić włączenie się do ruchu autobusowi odjeżdżającemu z przystanku.
- Przy busach przewozu uczniów i taksówkach z dziećmi z niepełnosprawnością dzieci są czasem prowadzone przez opiekuna aż na środek drogi; jedź w tempie pieszego i zatrzymaj się, gdy opiekun przechodzi.
- Ulica szkolna może być zamknięta dla aut w godzinach przywożenia i odbierania dzieci; dokładnie sprawdzaj godziny na znakach.
- Dzieci często jeżdżą rowerem po chodniku (prawnie im też nie wolno, ale poniżej 12 lat nie można ich ukarać mandatem) i przechodzą nieprzewidywalnie; osoby starsze często gorzej słyszą i widzą — w obu przypadkach nie licz na reakcję.
- W Amsterdamie dzieci szkolne masowo mieszają się z ruchem rowerowym; po zakończeniu lekcji tłok rowerów wokół szkół jest ogromny.
Grupy, pochody i kolumny (kondukty żałobne)
Nigdy nie wolno ci przejeżdżać przez zwartą kolumnę.
- Dotyczy kolumny wojskowej, konduktu żałobnego, demonstracji, pochodu dzieci
- Kolumna liczy się jako jedna całość
- Jeśli czoło przejechało na zielonym, reszta jedzie dalej, także na czerwonym
- Polecenia policji lub osób kierujących ruchem mają pierwszeństwo przed sygnalizacją świetlną
- Grupy z opiekunami mogą korzystać z jezdni
- Po ciemku mają oświetlenie; mijaj je z dużym odstępem
Uwaga: wyjątki i pułapki
- „Przecinanie” oznacza nie tylko przejechanie w poprzek, ale też wciskanie się między uczestników lub odcinanie ich na skrzyżowaniu.
- Chroniona jest tylko zwarta (ciągła, rozpoznawalna) kolumna; pojedynczy piesi lub rozproszona grupa nie tworzą kolumny i nie mają szczególnego pierwszeństwa.
- Pojazdowi uprzywilejowanemu (voorrangsvoertuig) z sygnałem świetlnym I dźwiękowym wszyscy robią miejsce, także kolumna; kondukt żałobny wtedy ustępuje.
- W Amsterdamie często odbywają się imprezy, demonstracje i pochody (Koningsdag, Pride); osoby kierujące ruchem mogą całkowicie zmienić twoją trasę — ich sygnały ręką i polecenie zatrzymania są wiążące.
- Kondukt żałobny jedzie często powoli i z włączonymi światłami; nie wpychaj się, nie trąb i nie wyprzedzaj w pośpiechu.
Piesi w strefie zamieszkania (erf)
W strefie zamieszkania nie wolno ci jechać szybciej niż 15 km/h.
- Niebieski znak z domem, bawiącym się dzieckiem i samochodem
- Piesi mogą korzystać z całej drogi, dzieci mogą się bawić
- Parkowanie tylko na miejscach oznaczonych P lub literą
- Piesi nie mogą bez potrzeby utrudniać ruchu kierującym
- Przy opuszczaniu strefy zamieszkania: pierwszeństwo dla WSZYSTKICH uczestników ruchu
Uwaga: wyjątki i pułapki
- W strefie zamieszkania (erf) 15 km/h to twardy limit ustawowy, nie wskazówka; przy bawiących się dzieciach jedziesz JESZCZE wolniej.
- Strefa zamieszkania kończy się przy znaku przekreślonym czerwonym pasem; jeśli opuszczasz ją przez wyjazd (uitrit), NIE masz pierwszeństwa, nawet jeśli droga wydaje się szeroka.
- Strefa piesza (znak z samym idącym pieszym) jest bardziej restrykcyjna: zasadniczo w ogóle nie wolno tam wjeżdżać autem, chyba że pozwala na to tabliczka lub zezwolenie — tak wygląda wiele uliczek w centrum Amsterdamu.
- Parkowanie poza wyznaczonymi miejscami w strefie zamieszkania kończy się mandatem, nawet jeśli wydaje się, że jest miejsce.
- W Amsterdamie rowerzyści, pojazdy dostawcze i bawiące się dzieci dzielą te same wąskie dziedzińce i strefy zamieszkania; licz się z pojazdami z przeciwka, które nie mogą zjechać na bok.
Chcesz poćwiczyć? Rozwiąż darmowe pytania z działu niechronieni uczestnicy ruchu, z wyjaśnieniem do każdej odpowiedzi.
Przećwicz to na 2609 pytaniach i 19 animacjach
Rijtheorie Hub ćwiczy dokładnie tak jak egzamin CBR: 50 pytań, 30 minut, zdajesz od 44. Wypróbuj za darmo, w 12 językach.
Pobierz za darmo