Strona główna › Przewodnik po teorii › Pogoda i warunki: deszcz, mgła, ślisko, wiatr, słońce i woda

Pogoda i warunki: deszcz, mgła, ślisko, wiatr, słońce i woda

Autor: Mustafa Aybek · twórca Rijtheorie Hub · źródła: RVV 1990, cbr.nl · ostatnia aktualizacja 2026-10-11

Deszcz i aquaplaning

W deszczu dostosuj prędkość tak, aby zatrzymać się na odcinku, który widzisz.

Pierwsze 10–15 minut deszczu po okresie suszy jest najbardziej ślisko; droga jest wtedy groźniejsza niż podczas długiej, ulewnej burzy, która zmyła już brud.
W Amsterdamie mokre szyny tramwajowe są znane z tego, że są śliskie: nigdy nie hamuj ani nie skręcaj dokładnie NA szynach, tylko przecinaj je w miarę możliwości pod kątem prostym i ze stałą prędkością.
Jesienne liście na mokrych ulicach przy kanałach (wokół Vondelpark i pierścienia kanałów) działają jak mydło na i tak już śliskiej nawierzchni.
Ciężarówki i autobusy wzbijają ogromne chmury wody, które mogą na kilka sekund całkowicie zasłonić ci widok; przed wyprzedzaniem zachowaj dodatkowy odstęp.
Przy ulewnym deszczu wyłącz tempomat: podczas aquaplaningu system może nadal dodawać gazu i pozwolić kołom się ślizgać.

We mgle: światła mijania włączone i prędkość mocno zmniejszona do widoczności.

Częsty błąd: pozostawienie włączonego tylnego światła przeciwmgłowego (mistachterlicht), gdy już się przejaśniło — to nie tylko irytuje innych, ale jest też zabronione i grozi mandatem.
Same światła pozycyjne/postojowe we mgle nie wystarczą; musisz jechać na światłach mijania (dimlicht), także w środku dnia.
Automatyczne reflektory i światła do jazdy dziennej wprowadzają w błąd: światła do jazdy dziennej często zostawiają tylne światła WYŁĄCZONE; dlatego we mgle włącz światła mijania ręcznie.
Amsterdamskie kanały i porty (wokół IJ i Westpoort) wcześnie rano tworzą nagłe, lokalne ławice mgły — widoczność może spaść o połowę w ciągu stu metrów.
W gęstej mgle nie bądź „łowcą tylnych świateł”: trzymanie się zbyt blisko czerwonych świateł przed tobą daje złudne poczucie bezpieczeństwa i o wiele za mały zapas na hamowanie.

Gdy jest ślisko: wszystko rób spokojnie, a mosty zamarzają najpierw.

Pułapka Amsterdamu: z normalnej, mokrej ulicy wjeżdżasz na most nad kanałem — właśnie TAM, w najwyższym punkcie, leży gołoledź; zdejmij nogę z gazu i nie hamuj na samym moście.
Odwilż nie oznacza automatycznie bezpieczeństwa: woda z roztopów, która wieczorem znów zamarza, sprawia, że następnego ranka droga jest znowu śliska, a sól drogowa nie działa przy silnym mrozie.
Za wysokimi autami/ciężarówkami w śniegu: śnieg lub lód zdmuchiwany z ich dachu lub klapy może nagle sprawić, że nic nie zobaczysz przez szybę.
ABS nie zapobiega poślizgowi — utrzymuje tylko sterowność; na lodzie droga hamowania (remweg) pozostaje bardzo długa, więc przewiduj o wiele wcześniej.
Rowerzyści i skutery często przewracają się na śliskich mostach tuż przed tobą lub obok ciebie; na amsterdamskich mostach trzymaj większy odstęp boczny i niską prędkość.

Boczny wiatr uderza w otwartych miejscach i przy ciężarówkach — trzymaj kierownicę mocno.

Najsilniejszy podmuch nie pojawia się na środku otwartej drogi, ale dokładnie w miejscu przejścia z osłoniętego na odsłonięte (koniec ekranu akustycznego, koniec barierki mostu, przerwa między budynkami).
Przy wyprzedzaniu ciężarówki wiatr dwukrotnie zmienia kierunek; kto zakłada tylko jedną korektę, po wyprzedzeniu „zarzuca” za daleko.
Wysokie mosty w Amsterdamie i groble Waterland oraz IJmeer łączą boczny wiatr z możliwą śliskością — podwójne ryzyko.
Pusty lub wysoki bus dostawczy (popularny w mieście) odczuwa wiatr znacznie mocniej niż zwykłe auto; jeśli go wynajmujesz, licz się z większą liczbą korekt kierownicą.
Niesione wiatrem gałęzie i liście albo na wpół otwarte drzwi zaparkowanych busów dostawczych na nabrzeżu mogą podczas burzy nagle znaleźć się na twoim torze jazdy.

Niskie słońce, ciemność i woda szczególnie wystawiają na próbę widoczność i przyczepność.

Nisko stojące słońce oślepia: utrzymuj czystą przednią szybę, używaj osłony przeciwsłonecznej
Noś okulary przeciwsłoneczne i zwolnij; rowerzyści są słabo widoczni
Po ciemku: czyste światła, światła drogowe, gdy nikt się nie zbliża
Na czas przełączaj na światła mijania; nie jedź szybciej, niż pozwala zasięg świateł
Nigdy nie wjeżdżaj na ślepo w głęboką kałużę lub zalany tunel
Przez płytką wodę: jedź powoli, potem sprawdź hamulce

Nisko stojące słońce tuż za tobą TEŻ oślepia: kierowcy z przeciwka i ty słabo się widzicie, a twoje tylne światła giną w ostrym świetle — zachowaj większy odstęp.
Skrzyżowanie pod słońce: rowerzystów nadjeżdżających z prawej czasem widzisz dopiero w ostatniej chwili; na amsterdamskich skrzyżowaniach z dużym ruchem rowerowym to śmiertelnie niebezpieczne.
Światła drogowe (grootlicht) nie są w mieście zabronione, ale musisz przełączyć na mijania, gdy tylko mijasz innego uczestnika ruchu lub jedziesz blisko za kimś (art. 32 RVV) — przy oświetleniu ulic i rowerzystach oraz pieszych wszędzie rzadko ma to tam sens; na ciemnych groblach Waterland jak najbardziej, ale przełączaj na czas przed pojazdami z przeciwka I rowerzystami.
Zalane przejazdy pod torami (typowe pod wiaduktami kolejowymi w Amsterdamie i okolicach) są głębsze, niż się wydaje; już pół metra płynącej wody podnosi samochód.
Po przejechaniu przez wodę nie da się od razu mocno zahamować: najpierw kilka razy delikatnie przyhamuj, aby „wytrzeć” tarcze hamulcowe do sucha.

Chcesz poćwiczyć? Rozwiąż darmowe pytania z działu szczególne warunki, z wyjaśnieniem do każdej odpowiedzi.

Rijtheorie Hub ćwiczy dokładnie tak jak egzamin CBR: 50 pytań, 30 minut, zdajesz od 44. Wypróbuj za darmo, w 12 językach.