الکل و گواهینامه: توضیح 0.5 و 0.2 پرومیل

لیوان آبجویی را تصور کنید که دقیقاً از وسط نصف شده: 0,5 = نصف. رانندهٔ باتجربه فقط تا خط نصف مجاز است برود، نه یک قطره بیشتر.

عدد 2 در 0,2 شبیه قویی است که سرش را به نشانهٔ «نه» تکان می‌دهد: تازه‌کار با پلاک L تقریباً هیچ اجازه‌ای ندارد. 2 جرعهٔ کوچک هم دیگر زیاد است.

دستتان را بالا بیاورید: 5 انگشت = 5 سال دورهٔ آزمایشی. پنج سال یک نشان سبز و نامرئیِ «تازه‌کار» به سینه دارید.

یک پلکان را تصور کنید: تازه‌کار روی پلهٔ 2 ایستاده، رانندهٔ باتجربه 3 پله بالاتر روی پلهٔ 5. تجربه از 2 تا 5 بالا می‌رود.

Bob را با یک 0 بزرگ روی پیراهنش تصور کنید: صفر لیوان، صفر نگرانی. هر قطره یک یورو از جیب شماست.

فکر کنید: «2 = هنوز خیلی تازه». تازه‌کار پشت فرمان هنوز «تقریباً صفر» است، پس تقریباً یک قطره هم نه: 0,2.

5 سال تجربه با 0,5 در هزار جفت می‌شود: دو تا پنج سر جایشان می‌نشینند؛ تجربه و حد مجاز با هم بالا می‌روند.

حد مجاز سقف است، نه مجوز: زیر 0,5 هم اگر تلوتلو بخورید، سوار شدن یعنی پیاده شدن به دست پلیس.

برچسب زرد = چراغ زرد: زرد روی جعبه یعنی رانندگی را متوقف کنید، نه اینکه ادامه دهید.

خواب لحظه‌ای 4 ثانیه‌ای با 100 km/h = بیش از 100 متر رانندگی کورکورانه: خودروی شما یک زمین فوتبال را طی می‌کند، در حالی که شما «فقط یک لحظه» چشم‌هایتان را بسته‌اید.

قهوه خواب را پاک نمی‌کند: فقط چسب زخمی روی خستگی است؛ تنها خواب واقعاً باتری را شارژ می‌کند.