امتحان تئوری تاکسی › مطالب امتحان › قوانین راهنمایی و رانندگی و علائم

🚦 قوانین راهنمایی و رانندگی و علائم

این موضوع جزو مطالب امتحان تئوری Taxi vakbekwaamheid theorie (TVT) است. در ادامه toetstermen (بندهای ارزیابی)، قانون‌هایی که باید بدانی و چند سؤال نمونه آمده است.

Toetstermen (بندهای ارزیابی) در این موضوع

قانون‌ها

حق تقدم با راست است

در تقاطع هم‌ارز (بدون تابلو، بدون دندان‌کوسه‌ای): ترافیکِ سمت راست اول می‌رود.

این‌طور به یاد می‌سپاری: تصور کنید: دست راستتان همیشه یک تابلوی نامرئی با نوشتهٔ «اول من» را نگه داشته است. در تقاطعی خالی و بدون تابلو، خودروی سمت راست شما همان تابلو را بالا می‌برد — شما ترمز می‌کنید و مؤدبانه می‌گذارید اول برود.

توجه: این قاعده برای تراموا صدق نمی‌کند: تراموا تقریباً همیشه اول می‌رود، حتی وقتی از چپ می‌آید. و توجه کنید: «سمت راست» فقط در تقاطعی واقعاً هم‌ارز، بدون تابلو یا خط‌کشی، اعمال می‌شود.

منبع: RVV 1990 art. 15

راه دارای حق تقدم

اگر در راه دارای حق تقدم (voorrangsweg) می‌رانید (قابل تشخیص با تابلوی لوزی‌شکل زرد با حاشیهٔ سفید)، نسبت به همهٔ ترافیک متقاطع حق تقدم دارید.

این‌طور به یاد می‌سپاری: لوزی زرد با حاشیهٔ سفید کارت VIP طلایی شماست. تا وقتی آن الماس کنار راه می‌درخشد، مثل یک پادشاه از هر تقاطعی رد می‌شوید و همهٔ ترافیک فرعی برایتان سر خم می‌کند.

توجه: پشت کارت VIP‌تان خوابتان نبرد: خودروی امدادی با چراغ گردان و آژیر باز هم پیش از شما می‌رود. و همان تابلو با یک خط مورب روی آن یعنی راه دارای حق تقدم شما همین‌جا تمام می‌شود.

منبع: RVV 1990 art. 15; bord B1

دندان‌های کوسه

اگر دندان‌کوسه‌ای (haaientanden) روی سطح راه (ردیفی از مثلث‌های کوچک سفید با نوک رو به شما) یا تابلوی مثلث وارونه (نوک رو به پایین) می‌بینید: شما باید حق تقدم بدهید.

این‌طور به یاد می‌سپاری: مثلث‌های کوچک سفید دندان‌های تیز کوسه‌اند که به چرخ‌های شما گاز می‌گیرند. اگر بدون نگاه کردن ادامه دهید، کوسه گاز می‌گیرد — پس سرعت را کم کنید، نگاه کنید و بگذارید دیگری اول برود.

توجه: توجه: دندان‌کوسه‌ای یعنی حق تقدم دادن، اما لازم نیست حتماً کاملاً بایستید (این فقط برای تابلوی STOP است). اگر کسی یا چیزی نمی‌آید، مجازید به راهتان ادامه دهید.

منبع: RVV 1990 art. 15; bord B6

تابلوی ایست

در تابلوی STOP (تابلوی قرمز هشت‌ضلعی با نوشتهٔ «STOP»): همیشه پیش از خط کاملاً بایستید و بعد حق تقدم بدهید.

این‌طور به یاد می‌سپاری: تابلوی قرمز هشت‌ضلعی یک مأمور پلیس است با دستی بالا: «ایست!» چرخ‌هایتان باید واقعاً به صفر برسند و یک ثانیه بی‌حرکت بمانند — فقط وقتی او سر تکان داد، مجازید نگاه کنید و بروید.

توجه: بزرگ‌ترین دام: آهسته «غلتیدن» بدون ایستادن واقعی اشتباه است — حتی اگر راه خالی باشد، چرخ‌ها باید کاملاً از حرکت بایستند. وگرنه ممکن است در آزمون رد شوید.

منبع: RVV 1990 art. 15, 62; bord B7

در میدان (rotonde)

در بیشتر میدان‌ها: ترافیکی که از قبل در میدان حرکت می‌کند اول می‌رود. شما هنگام ورود صبر می‌کنید و فقط وقتی راه خالی است وارد می‌شوید.

این‌طور به یاد می‌سپاری: میدان چرخ‌وفلکی است که از قبل می‌چرخد. همین‌طوری رویش نمی‌پرید — مؤدبانه صبر می‌کنید تا در چرخ‌وفلک جای خالی پیدا شود و فقط آن‌وقت نرم وارد چرخش می‌شوید.

توجه: در دام نیفتید: در بعضی میدان‌ها (اغلب داخل محدودهٔ شهری) مسیر دوچرخهٔ دور میدان برعکس حق تقدم دارد — همیشه به دندان‌کوسه‌ای‌ها نگاه کنید تا ببینید چه کسی باید صبر کند. و هنگام خروج، راهنما زدن را فراموش نکنید.

منبع: RVV 1990 art. 15; bord D1

تراموا

تراموا تقریباً همیشه اول می‌رود — حتی وقتی از چپ می‌آید. قاعدهٔ «حق تقدم سمت راست» برای تراموا صدق نمی‌کند.

این‌طور به یاد می‌سپاری: تراموا فیلی غول‌پیکر و لجباز روی ریل‌های فولادی است: نمی‌تواند کنار بکشد و نمی‌تواند سریع بایستد. چه از چپ بیاید چه از راست، شما موشی هستید که کنار می‌پرد — هرگز برعکس.

توجه: شما فقط وقتی پیش از تراموا می‌روید که خود تراموا با دندان‌کوسه‌ای یا تابلوی حق تقدم دیگری روبه‌رو باشد، یا وقتی چراغ راهنمایی عبور را کنترل می‌کند و تراموا باید صبر کند. حتی با چراغ سبز هم همیشه در امتداد ریل‌ها به چپ و راست نگاه کنید.

منبع: RVV 1990 art. 15, 18

خودروهای دارای حق تقدم

خودروی امدادی با چراغ گردان و آژیر (آمبولانس، پلیس، آتش‌نشانی): همیشه راه را کاملاً باز کنید، ایمن کنار بکشید و در صورت لزوم بایستید.

این‌طور به یاد می‌سپاری: چراغ گردان آبی به‌علاوهٔ آژیرِ نالان: این کسی است که همین حالا برای جان یک انسان می‌جنگد. دلتان فوراً می‌گوید «کنار!» — آرام به راست می‌روید و راهی پهن مثل فرش قرمز باز می‌کنید.

توجه: خوب به خاطر بسپارید: فقط چراغ گردان بدون آژیر (مثلاً روی شانهٔ اضطراری) به این معنا نیست که باید حق تقدم بدهید. و مراقب دام برعکس باشید: خودروی امدادی خودش اجازه دارد از چراغ قرمز رد شود، پس همیشه منتظرشان باشید، حتی وقتی چراغ شما سبز است.

منبع: RVV 1990 art. 50

اتوبوس در ایستگاه، داخل محدوده شهری

داخل محدودهٔ شهری: به اتوبوس خطی که برای راه افتادن از ایستگاه راهنما می‌زند اجازهٔ عبور می‌دهید.

این‌طور به یاد می‌سپاری: داخل شهر، اتوبوس سنگین مثل برادر بزرگی است که با زحمت خودش را از جای پارکش بیرون می‌کشد. به‌محض اینکه راهنمایش چشمک زد، با آرامش دستی تکان می‌دهید و می‌گذارید آن غول آرام وارد جریان ترافیک شود.

توجه: دام: این فقط داخل محدودهٔ شهری صدق می‌کند. خارج از محدودهٔ شهری لازم نیست به اتوبوسی که راه می‌افتد اجازهٔ عبور بدهید. و با اینکه باید به او فرصت بدهید، اتوبوس هم نباید خطر ایجاد کند — کم کردن سرعت بله، ترمز شدید لازم نیست.

منبع: RVV 1990 art. 56

پیچیدن به چپ

اگر به چپ می‌پیچید، اول اجازه می‌دهید ترافیک روبه‌رو برود — خودروها، موتورسیکلت‌ها، دوچرخه‌سواران و عابرانی که مستقیم می‌روند.

این‌طور به یاد می‌سپاری: گردش به چپ یک قوس بزرگ است که از عرض نیمهٔ دیگر راه می‌گذرد. آن را مثل عبور از یک رودخانه ببینید: صبر می‌کنید تا همهٔ قایق‌هایی که مستقیم به سمت شما می‌آیند بگذرند و فقط بعد آرام به آن سو پارو می‌زنید.

توجه: دام کلاسیک: مردم به خودروهای روبه‌رو توجه می‌کنند اما دوچرخه‌سوار یا موتور گازیِ سریعی را که در مسیر دوچرخه‌ای که از عرض آن می‌گذرید مستقیم می‌رود فراموش می‌کنند — آنجا را بیشتر نگاه کنید. و از ترافیک روبه‌رویی که آن هم به چپ می‌پیچد، معمولاً «از جلوی هم» عبور می‌کنید.

منبع: RVV 1990 art. 18

خط عابر پیاده

به عابرانی که روی گذرگاه عابر پیاده (zebrapad، خط‌های سفید روی راه) عبور می‌کنند یا آشکارا می‌خواهند عبور کنند، همیشه اجازهٔ عبور می‌دهید.

این‌طور به یاد می‌سپاری: خط‌های سفید فرش سلطنتی عابر پیاده‌اند. اگر کسی با یک پا لبهٔ گذرگاه مردد ایستاده، فرش را پهن می‌کنید: شما می‌ایستید و عابر مثل یک پادشاه از جلوی کاپوت منتظر شما رد می‌شود.

توجه: دام: بدون گذرگاه عابر پیاده، عابری که عبور می‌کند خودبه‌خود حق تقدم ندارد — اما باید به او فرصت بدهید و هرگز نباید او را به خطر بیندازید. و بیشتر مراقب کودکان و سالمندانی باشید که ناگهان وارد راه می‌شوند.

منبع: RVV 1990 art. 49

دوچرخه‌سوار از سمت راست

دوچرخه‌سوار هم راننده است: اگر از سمت راست بیاید، اول می‌رود.

این‌طور به یاد می‌سپاری: بیشتر مردم در تقاطع خالی فقط دنبال خودرو می‌گردند. اما RVV رانندهٔ «کوچک» نمی‌شناسد: دوچرخه از سمت راست دقیقاً همان‌قدر حق دارد که کامیون از سمت راست.

توجه: در مسیر دوچرخه‌ای که کنار راه دارای حق تقدم است، تابلوها و علائم همان راه اعمال می‌شود — آن‌وقت تابلوی حق تقدم تعیین‌کننده است.

منبع: RVV 1990 art. 15

تقاطع T شکل بدون تابلو

در تقاطع T شکل بدون تابلو، راهِ عبوری خودبه‌خود حق تقدم ندارد: سمت راست اول می‌رود.

این‌طور به یاد می‌سپاری: این دامی است که بیشتر مردم در آن می‌افتند. در راه «بزرگ» و مستقیم می‌رانید و احساس می‌کنید راه اصلی است — اما بدون تابلو یا دندان‌کوسه‌ای، فقط سمتی که ترافیک از آن می‌آید حساب می‌شود.

توجه: اگر دندان‌کوسه‌ای، تابلوی حق تقدم یا چراغ راهنمایی باشد، همان‌ها حق تقدم را تعیین می‌کنند، نه شکل تقاطع.

منبع: RVV 1990 art. 15

توقف کامل، حتی وقتی خالی است

در تابلوی STOP همیشه کاملاً می‌ایستید، حتی اگر کسی نمی‌آید.

این‌طور به یاد می‌سپاری: تابلوی هشت‌ضلعی چانه نمی‌زند. اول چرخ‌ها بی‌حرکت، بعد نگاه. «تقریباً ایستادن» در آزمون و در خیابان، یعنی نایستادن.

توجه: این تابلو هم ایستادن و هم حق تقدم دادن را الزامی می‌کند؛ دو وظیفهٔ جداگانه که هر دو اعمال می‌شوند.

منبع: RVV 1990 art. 62; bord B7

دندان‌های کوسه و جاده خالی

دندان‌کوسه‌ای یعنی حق تقدم دادن — ایستادن فقط وقتی لازم است که ترافیکی باشد.

این‌طور به یاد می‌سپاری: این را کنار تابلوی STOP بگذارید تا فرقش در ذهنتان بماند: دندان‌ها می‌گویند «اگر کسی هست، بگذار برود»، هشت‌ضلعی می‌گوید «بایست، همیشه».

توجه: اما باید بتوانید نشان دهید که واقعاً حق تقدم داده‌اید: با سرعت زیاد نزدیک شدن، حق تقدم ندادن حساب می‌شود.

منبع: RVV 1990 art. 15; bord B6

آژیر پشت سر شما

به خودروی امدادی با چراغ گردان و آژیر اجازهٔ عبور می‌دهید — حتی از پشت سر.

این‌طور به یاد می‌سپاری: پیش از اینکه بترسید، در آینه نگاه کنید. آرام به راست بروید و سرعتتان را تحت کنترل نگه دارید: ترمز اضطراری وسط راه به آمبولانس کمکی نمی‌کند، جا باز کردن کمک می‌کند.

توجه: برای این کار لازم نیست قانونی را زیر پا بگذارید: رد شدن از چراغ قرمز یا رفتن روی شانهٔ اضطراری نه لازم است و نه همین‌طوری مجاز.

منبع: RVV 1990 art. 50

اتوبوس خارج از محدوده شهری

خارج از محدودهٔ شهری لازم نیست به اتوبوسی که راه می‌افتد اجازهٔ عبور بدهید.

این‌طور به یاد می‌سپاری: این قرینهٔ درس قبلی است و درست به همین دلیل در ذهن می‌ماند: همان اتوبوس، همان راهنما، تابلوی دیگری کنار راه. داخل محدودهٔ شهری اجازه می‌دهید برود، بیرون از آن نه.

توجه: همکاری روان البته همیشه مجاز است؛ فقط الزامی نیست. و رانندهٔ اتوبوس خارج از محدودهٔ شهری هم نباید خطر ایجاد کند.

منبع: RVV 1990 art. 56

دوچرخه‌سوار در میدان

اگر دوچرخه‌سوار از قبل در میدان است، اجازه می‌دهید اول برود.

این‌طور به یاد می‌سپاری: کسی که از قبل در میدان است، در میدان است. شکل گرد چیزی را عوض نمی‌کند: ترافیکی که به میدان نزدیک می‌شود صبر می‌کند، ترافیکی که در آن می‌چرخد ادامه می‌دهد.

توجه: در بعضی میدان‌ها مسیر دوچرخه جداست و دندان‌کوسه‌ای یا تابلوها به دوچرخه‌سوار حق تقدم نمی‌دهند — پس همیشه علائم همان محل را بخوانید.

منبع: RVV 1990 art. 18; bord D1

منتظر ماندن کنار خط عابر پیاده

اگر عابری آشکارا در آستانهٔ قدم گذاشتن روی گذرگاه عابر پیاده است، به او اجازهٔ عبور می‌دهید.

این‌طور به یاد می‌سپاری: قانون صبر نمی‌کند تا کسی وارد خیابان شده باشد. تماس چشمی، یک قدم به جلو، نگاهی به سمت شما — این یعنی «آشکارا در آستانهٔ عبور»، و آن‌وقت نوبت شماست که ترمز کنید.

توجه: این وظیفه از بین می‌رود اگر برای عابر چراغ قرمز عابر پیاده یا چراغ زرد چشمک‌زن برقرار باشد.

منبع: RVV 1990 art. 49

عابر پیاده نابینا

به نابینایی که عصای سفید دارد همه‌جا اجازهٔ عبور می‌دهید — نه فقط روی گذرگاه عابر پیاده.

این‌طور به یاد می‌سپاری: این قاعده‌ای جداگانه و گسترده‌تر از قاعدهٔ گذرگاه عابر است: به گذرگاه وابسته نیست، به خود آن شخص وابسته است. عصای سفید با حلقه‌های قرمز، یا کسی که به‌سختی حرکت می‌کند: شما صبر می‌کنید.

توجه: این قاعده برای همهٔ رانندگان برقرار است، پس وقتی دوچرخه‌سواری می‌کنید هم صدق می‌کند.

منبع: RVV 1990 art. 49

کوتاه و مفید

نور پایین: کی روشن؟

در تاریکی و هنگام دید کم در روز (باران، مه، برف) نور پایین (dimlicht) را روشن کنید. نور پایین چراغ پیش‌فرض شماست، هر وقت خوب دیده نمی‌شوید یا خوب نمی‌بینید.

«نور پایین = تاریکی یا تیرگی هوا.» سه «ت»: تاریکی، تیرگی هوا، و تشخیص داده شدن (اینکه دیگران شما را ببینند).

مه‌شکن جلو: دید به‌شدت محدود (± 200 متر)

چراغ مه‌شکن جلو را فقط وقتی مجازید روشن کنید که مه، برف یا باران دید را به‌شدت محدود کند (RVV art. 34). قانون فاصله‌ای تعیین نمی‌کند؛ قاعدهٔ سرانگشتی دید کمتر از 200 متر است. با دید بهتر: خاموش.

جلو = دوردست: نور جلو به دوردست می‌تابد، پس عدد بزرگ‌تر (200 m) مال جلوست. عقب = عدد کوچک‌تر (50 m). در هلندی هم: VOOR (جلو) با 4 حرف عدد بزرگ‌تر را می‌گیرد، achter (عقب) با 6 حرف عدد کوچک‌تر را.

مه‌شکن عقب: دید کمتر از 50 m

چراغ مه‌شکن عقب فقط وقتی مجاز است که دید کمتر از 50 متر باشد. آن‌وقت کسانی که پشت سر شما هستند می‌بینند چقدر به شما نزدیک‌اند.

عقب = 50: نور قرمز و تند عقب فقط برای وقتی است که تقریباً هیچ‌چیز دیده نمی‌شود. 200 جلو، 50 عقب — یعنی تقسیم بر 4.

در باران هرگز مه‌شکن عقب

چراغ مه‌شکن عقب فقط برای مه (و برف غلیظ) است، هرگز وقتی فقط باران می‌بارد. آن نور شدید در باران رانندهٔ پشت سر شما را خیره می‌کند.

«چراغ مه است، نه چراغ باران.» اسمش خودش می‌گوید: مه، نه باران. باران + قرمز عقب = چشم‌های عصبانی پشت سر شما.

نور بالا را برای وسیلهٔ روبه‌رو پایین بیاورید

نور بالا خارج از محدودهٔ شهری مجاز است، اما به‌محض اینکه وسیلهٔ نقلیهٔ روبه‌رو نزدیک شود یا به وسیلهٔ جلویی نزدیک شوید، به نور پایین برگردید — وگرنه آن‌ها را خیره می‌کنید.

«نوری دیدی؟ نور را پایین بکش.» چراغ جلوی خودروی روبه‌رو یا چراغ عقب خودروی جلویی در دیدتان = نور بالای شما خاموش.

نقطهٔ کور هنگام گردش به راست

هنگام گردش به راست، دوچرخه‌سوارِ کنار/پشت سر شما در سمت راست بزرگ‌ترین خطر است. درست پیش از پیچیدن، یک بار دیگر از روی شانهٔ راست به نقطهٔ کور نگاه کنید و بعد فرمان را بچرخانید.

گردش به راست = شانهٔ راست. هر دو «راست»‌اند: دستتان به راست می‌رود، پس سرتان هم به راست می‌چرخد. بدون نگاه از روی شانهٔ راست = بدون پیچیدن.

1,5 متر فاصلهٔ جانبی

هنگام سبقت از دوچرخه‌سواران، عابران پیاده و موتورهای گازی، دست‌کم 1,5 متر فاصلهٔ جانبی نگه دارید. اگر نمی‌توانید این فضا را بدهید، با سبقت صبر کنید.

یک و نیم: کمی بیشتر از طول یک دست به‌علاوهٔ فرمان دوچرخه. فکر کنید «یک دوچرخهٔ دیگر بینتان جا می‌شود» — فضای یک دوچرخهٔ خوابانده (±1,5 m) بین شما و دوچرخه‌سوار.

کودکان: غیرقابل پیش‌بینی

کودکان ترافیک را درک نمی‌کنند و ممکن است ناگهان به داخل راه بدوند (به دنبال توپ). نزدیک کودکان در حال بازی، مدرسه یا محلهٔ مسکونی: سرعت را کم کنید و بیشتر هوشیار باشید.

«توپ در خیابان = کودک به دنبالش.» توپی دیدید که قل می‌خورد، کودکی پشتش می‌آید — فوراً پا را از روی گاز بردارید.

عصای سفید = نابینا

عابر پیاده با عصای سفید نابینا یا کم‌بیناست؛ عصای سفید با نوارهای قرمز = کم‌شنوا هم هست یا ناشنوا و نابیناست. ممکن است شما را نبینند یا صدایتان را نشنوند — همیشه حق تقدم بدهید و بایستید.

سفید = نمی‌داند شما آنجایید. نوارهای قرمز = «هشدار قرمز»، ناشنوا هم هست: پس هرگز بوق نزنید، فقط بایستید و صبر کنید.

سالمندان و اتوبوس ایستاده

سالمندان آهسته راه می‌روند و کند واکنش نشان می‌دهند. کنار اتوبوس ایستاده، عابران ممکن است از جلو یا پشت آن عبور کنند: با سرعت قدم‌زدن (stapvoets) برانید و مراقب عابرانی باشید که عبور می‌کنند. داخل محدودهٔ شهری باید به اتوبوسی که از ایستگاه راه می‌افتد اجازهٔ عبور بدهید.

اتوبوس ایستاده = نگاهتان را جابه‌جا کنید. «جلوی اتوبوس، پشت اتوبوس» — عابر همان‌جا سر درمی‌آورد. و اتوبوسی که در ایستگاه راهنما می‌زند: «اتوبوس راه افتاد، پا روی ترمز» — شما ترمز می‌کنید.

راه دارای حق تقدم — تابلوی B1 (لوزی زرد)

تابلوی B1 (لوزی زرد با حاشیهٔ سفید) = شما در راه دارای حق تقدم (voorrangsweg) می‌رانید و حق تقدم دارید. همان لوزی با یک خط سیاه مورب روی آن (B2) = پایان راه دارای حق تقدم.

لوزی زرد یک «الماس» است: الماس گران‌بهاست، پس شما گران‌بهایید و اول می‌روید. خط سیاه رویش = الماسِ «خط‌خورده»، حق تقدم شما تمام شد.

دندان‌کوسه‌ای — تابلو/خط‌کشی B6

دندان‌کوسه‌ای (haaientanden، مثلث‌های سفید روی سطح راه) با نوک‌هایی رو به شما = شما باید به همهٔ رانندگانِ راهِ متقاطع حق تقدم بدهید. اغلب همراه با تابلوی مثلث وارونهٔ B6.

دندان‌ها به سمت شما «گاز می‌گیرند» ← کوسه شما را گاز می‌گیرد، پس شما می‌ایستید و می‌گذارید دیگری برود. نوک به سمت کسی است که باید صبر کند. «دندان رو به من = من حق تقدم می‌دهم.»

تراموا — تقریباً همیشه حق تقدم دارد

تراموا تقریباً در همهٔ موارد حق تقدم دارد، حتی وقتی از چپ می‌آید: قاعدهٔ «سمت راست اول می‌رود» برای تراموا صدق نمی‌کند. استثنا: جایی که چراغ راهنمایی یا تابلو چیز دیگری تعیین می‌کند، از آن‌ها پیروی می‌کنید.

به خاطر بسپارید: «تراموا رئیس است.» تراموا نمی‌تواند کنار بکشد یا سریع بایستد (ریل!)، پس چپ یا راست فرقی نمی‌کند — تراموا اول می‌رود. ریل = قواعد جدا.

اتوبوس از ایستگاه راه می‌افتد (داخل محدودهٔ شهری)

داخل محدودهٔ شهری (bebouwde kom) باید بگذارید اتوبوس خطی (و اتوبوس برقی) وارد جریان ترافیک شود، وقتی می‌خواهد از ایستگاه راه بیفتد و راهنما می‌زند. خارج از محدودهٔ شهری این قاعده صدق نمی‌کند — آنجا اتوبوس حق تقدم ندارد.

ترفند به‌خاطرسپاری: «داخل شهر، راه بده به اتوبوس شهری.» داخل = اتوبوس مجاز است وارد شود. خارج از محدودهٔ شهری (با سرعت بیشتر) لازم نیست — «محدودهٔ شهری» کلید ماجراست.

گرد + قرمز = ممنوع

تابلوهای گرد با حاشیهٔ قرمز تابلوهای ممنوعیت‌اند: چیزی را ممنوع می‌کنند (مثلاً ورود ممنوع C2، حداکثر سرعت A1، سبقت ممنوع، راه بسته C1). قرمز = مجاز نیست.

قرمز رنگ ایست و خون است: «دایرهٔ قرمز = ترمز، کاری مجاز نیست.» گرد + قرمز = ممنوع.

گرد + آبی = الزامی

تابلوهای گرد آبی تابلوهای الزامی (دستوری)اند: می‌گویند چه کاری باید بکنید (مثلاً تابلوهای D برای جهت حرکت الزامی، مسیر دوچرخهٔ الزامی G11، میدان D1). آبی + گرد = الزام.

آبی = «رئیس». دایرهٔ قرمز می‌گوید «نه»، دایرهٔ آبی می‌گوید «این کار را باید بکنی». به خاطر بسپارید: آبی = «باید» (الزام)، قرمز = «نباید» (ممنوع).

مثلث + قرمز = هشدار

مثلثی با نوک رو به بالا و حاشیهٔ قرمز تابلوی هشدار است (تابلوهای J): از خطر خبر می‌دهد (مثلاً پیچ، لغزندگی، عبور حیوانات وحشی، تقاطع). چیزی را ممنوع نمی‌کند، هشدار می‌دهد.

مثلث با نوک رو به بالا = شکل یک علامت تعجب: «مراقب باش!» نوک به آسمان اشاره می‌کند: «مراقب چیزی باش که در پیش است!» قرمز = خطر.

لوزی زرد = راه دارای حق تقدم

لوزی زرد (تابلوی B1، سفید با لوزی زرد) یعنی «راه دارای حق تقدم» (voorrangsweg): شما نسبت به همهٔ راه‌های فرعی حق تقدم دارید. تابلوی B2 (لوزی زرد با خط سیاه) = پایان راه دارای حق تقدم.

زرد = طلا = «رئیس این راه منم». لوزی یک الماس است: «من در راه الماسی می‌رانم، پس حق تقدم دارم.» خط سیاه رویش = الماس رفت = حق تقدم رفت.

مثلث وارونه = حق تقدم دادن

مثلث با نوک رو به پایین (تابلوی B6) یعنی «حق تقدم بدهید»: باید بگذارید همهٔ رانندگانِ راهِ متقاطع اول بروند. اگر راه خالی است، لزوماً لازم نیست بایستید.

نوک رو به پایین = تابلو برای دیگری «سر خم می‌کند»: «سر خم می‌کنم، حق تقدم می‌دهم.» رو به بالا هشدار می‌دهد، رو به پایین = «اول شما، بفرمایید».

هشت‌ضلعی = ایست (STOP)

تابلوی قرمز هشت‌ضلعی با نوشتهٔ «STOP» (تابلوی B7) یعنی: باید پشت خط ایست کاملاً بایستید و به همهٔ ترافیکِ راهِ متقاطع حق تقدم بدهید. ایستادن الزامی است، حتی اگر راه خالی باشد.

شکل هشت‌ضلعی منحصربه‌فرد است — هیچ تابلوی دیگری 8 ضلع ندارد. حتی زیر برف هم آن را می‌شناسید: «8 ضلع = همهٔ چرخ‌ها بی‌حرکت، ایست واقعی.» تنها تابلویی که همیشه پشتش می‌ایستید.

سرعت مجاز برای هر نوع راه

محدودهٔ شهری (bebouwde kom): 50 km/h. خارج از محدودهٔ شهری: 80 km/h. بزرگراه (autoweg): 100 km/h. آزادراه (autosnelweg): 130 km/h در جاهایی که تابلو نشان می‌دهد، اما بین ساعت 06:00 و 19:00 در طول روز حداکثر 100 km/h است.

از 50 با گام‌های 30 تایی بالا بروید: 50 (شهر) -> 80 (بیرون) -> 110؟ نه: «5-8-10-13» را به‌صورت اعداد ساده ضرب در 10 به خاطر بسپارید: 50، 80، 100، 130. و ترفند آزادراه: «روز 100، شب 130» -> هرچه تاریک‌تر، سریع‌تر.

ترفند 100-100 (آزادراه در روز)

در آزادراه بین ساعت 06:00 و 19:00 حداکثر سرعت مجاز 100 km/h است (مگر اینکه تابلویی سرعت کمتری نشان دهد). بیرون از این بازه، یعنی 19:00-06:00، جایی که تابلو نشان دهد مجازید 130 km/h برانید.

«از شش تا نوزده، روی صد بمان» -> از 6 صبح تا ساعت 19 = 100. ترفند: روزها راه‌ها شلوغ‌اند، پس «آرام، 100»؛ شب‌ها خلوت‌اند، پس «130 مجاز است».

قاعدهٔ 2 ثانیه (فاصله با وسیلهٔ جلویی)

دست‌کم 2 ثانیه با خودروی جلویی فاصله نگه دارید (در هوای بد یا سرعت بالا بیشتر). یک نقطهٔ ثابت کنار راه انتخاب کنید؛ وقتی خودروی جلویی از آن گذشت، شما باید دست‌کم 2 ثانیه بعد به آن برسید. قاعدهٔ سرانگشتی فاصله: نصف سرعت به متر (مثلاً 100 km/h -> حدود 50 m).

یک نقطهٔ ثابت انتخاب کنید، مثلاً یک تیر چراغ برق. به‌محض اینکه خودروی جلویی از آن نقطه بگذرد، بلند بگویید: «21... 22» (بیست‌ویک... بیست‌ودو). این حدود 2 ثانیه طول می‌کشد. اگر پیش از تمام شدن شمارش به آن نقطه رسیده باشید، خیلی نزدیک هستید. برای فاصله به متر: سرعتتان را نصف کنید -> 100 km/h می‌شود حدود 50 m.

مسافت ترمز با مجذور سرعت زیاد می‌شود

مسافت واکنش به نسبت مستقیم با سرعت زیاد می‌شود، اما مسافت ترمز با مجذور سرعت. اگر سرعتتان را دو برابر کنید، مسافت ترمز حدود 4 برابر (2x2) می‌شود. اگر سه برابر کنید، 9 برابر می‌شود.

«دو برابر سریع‌تر = چهار برابر دورتر.» به جدول مجذورها فکر کنید: 2->4، 3->9. مسافت ترمز «به توان دو می‌رسد»، پس کمی تندتر رفتن به‌طرز غافلگیرکننده‌ای متر بیشتری می‌خواهد.

مسافت توقف = مسافت واکنش + مسافت ترمز

مسافت کلی توقف دو بخش دارد: مسافت واکنش (مسافتی که در ~1 ثانیهٔ پیش از ترمز طی می‌کنید) به‌علاوهٔ مسافت ترمز (مسافت در حین ترمز). با سرعت بیشتر هر دو زیاد می‌شوند، اما مسافت ترمز سریع‌تر (به‌صورت مجذور). سطح خیس راه مسافت ترمز را باز هم طولانی‌تر می‌کند.

«اول تکان، بعد ترمز» را به خاطر بسپارید: اول جا می‌خورید (واکنش، فکر کردن)، بعد لاستیک‌ها جیغ می‌کشند (ترمز). باران؟ حسابی اضافه کنید، چون خیس = سُر خوردن طولانی‌تر.

دنده‌عقب = مسئولیت شما

هنگام دنده‌عقب حق تقدم ندارید. همهٔ استفاده‌کنندگان دیگر راه (خودروها، دوچرخه‌سواران، عابران پیاده) اول می‌روند. شما باید صبر کنید و بگذارید رد شوند.

«دنده‌عقب = تهِ صف.» کسی که دنده‌عقب می‌رود در صف حق تقدم درست آخر از همه است. پشت به راه = شما صبر می‌کنید.

نقطهٔ کور: همیشه نگاه کنید

پیش از حرکت از حالت ایستاده و پیش از هر تغییر مسیر/خط عبور: آینه، راهنما، و نگاه از روی شانه به نقطهٔ کور. آینه به‌تنهایی کافی نیست.

«آرش»: آینه — راهنما — شانه. سه گام، هر بار. بدون نگاه از روی شانه، درست همان‌جایی که خطر پنهان است کور هستید.

ورود به آزادراه: سرعت را هماهنگ کنید

روی خط ورود (خط شتاب‌گیری) سرعتتان را با سرعت ترافیک آزادراه هماهنگ می‌کنید. در یک فاصلهٔ خالی وارد می‌شوید؛ ترافیک عبوری حق تقدم دارد.

«هم‌پا شو، به‌زور نپر.» روی خط ورود به سرعت آزادراه می‌رسید، بعد نرم در یک فاصلهٔ خالی جا می‌گیرید. گاز بدهید، ترمز نکنید.

دور زدن در 3 گام

دور زدن فقط جایی مجاز است که ایمن باشد و ممنوع نباشد (نه خط ممتد، نه پیچ، نه تقاطع، نه جای بی‌دید). دیگر استفاده‌کنندگان راه حق تقدم دارند؛ شما منتظر یک فاصلهٔ خالی و ایمن می‌مانید.

3 «الف»: امن است؟ آزاد (خالی) است؟ اجازه هست (ممنوع نیست)؟ فقط آن‌وقت دور بزنید.

حرکت از کنار خیابان

هنگام حرکت از کنار جدول/جای پارک حق تقدم ندارید: ترافیک عبوری اول می‌رود. ترتیب: آینه، راهنما، نقطهٔ کور، بعد حرکت.

«از حالت ایستاده = آخرِ صف حق تقدم.» کسی که از حالت ایستاده راه می‌افتد به همه حق تقدم می‌دهد — اول نگاه کنید (شانه!)، بعد راه بیفتید.

کمربند بسته — جلو و عقب

کمربند ایمنی برای راننده و همهٔ سرنشینان، هم جلو و هم عقب، الزامی است. هرکس روی صندلی‌ای می‌نشیند که کمربند دارد، باید آن را ببندد.

کلیک برای همه: هیچ صندلی‌ای، جلو یا عقب، از کمربند معاف نیست.

کودک کوتاه‌تر از 1,35 m

کودکانی که قدشان کمتر از 1,35 متر است باید در صندلی کودکِ تأییدشده یا روی بالابر صندلی (booster) بنشینند. از 1,35 متر، کودک مجاز است از کمربند ایمنی معمولی استفاده کند.

زیر 1,35 m کمربند هنوز درست اندازه نیست — پس صندلی کودک یا بالابر.

فقط خسارت بدنه؟ فرم گزارش تصادف

در تصادف کوچکی که فقط خسارت بدنه دارد، همراه طرف (طرف‌های) دیگر فرم گزارش تصادف (schadeformulier) را پر و امضا می‌کنید؛ این مدرک برای بیمه است. اگر توافق نداشتید، می‌توانید پلیس را خبر کنید.

فقط فرورفتگی و خط‌وخش؟ با هم پر کنید و امضا کنید — پلیس لازم نیست.

خیابان دوچرخه: خودرو مهمان است

خیابان دوچرخه (fietsstraat، اغلب با سطح قرمز و تابلوی «auto te gast») جایگاه حقوقی ندارد: این تابلو در RVV نیامده و به دوچرخه‌سوار حق تقدم نمی‌دهد. قواعد عادی حق تقدم همچنان برقرارند؛ خودرو در نقش «مهمان» سرعت و جایش را با دوچرخه‌سواران هماهنگ می‌کند.

سطح قرمز = فرش قرمز، نه تابلوی حق تقدم: مهمان (خودرو) آرام همراه می‌شود؛ اینکه چه کسی حق تقدم دارد را همچنان قواعد و تابلوهای عادی تعیین می‌کنند.

میدان توربو: از قبل انتخاب کنید

در میدان توربو (turborotonde) خط عبورتان را پیش از ورود به میدان و بر اساس خروجی‌تان انتخاب می‌کنید. جداکننده‌های برآمدهٔ خطوط، عوض کردن خط در لحظهٔ آخر را ناممکن می‌کنند.

توربو = خط‌تان را پشت خط شروع مسابقه انتخاب کنید: وقتی وارد پیچ شدید دیگر نمی‌توانید عوض کنید.

حق تقدم سمت راست

در تقاطع هم‌ارز به رانندگانی که از سمت راست می‌آیند حق تقدم می‌دهید. عابر پیاده «راننده» نیست و بنابراین حق تقدمِ سمت راست ندارد؛ اما دوچرخه‌سوار راننده است و این حق تقدم را دارد.

برای «سمت راست» فقط چرخ‌ها حساب می‌شوند: دوچرخه‌سوار بله، عابر پیاده نه — عابر قدم می‌زند، چیزی را نمی‌راند.

گذرگاه عابر پیاده: بگذارید رد شوند

در گذرگاه عابر پیاده (zebrapad) باید به عابرانی که در حال عبورند یا آشکارا می‌خواهند عبور کنند حق تقدم بدهید.

مطمئن نیستید می‌خواهند عبور کنند؟ فرض را بر «بله» بگذارید و بگذارید اول بروند.

اتوبوس از ایستگاه راه می‌افتد

داخل محدودهٔ شهری، اتوبوسی که با راهنمای روشن از ایستگاه راه می‌افتد حق تقدم دارد. باید از سرعتتان کم کنید و بگذارید وارد جریان ترافیک شود.

داخل شهر: اتوبوس راهنما زد، اجازهٔ بیرون آمدن دارد — شما ترمز می‌کنید.

نکته‌هایی برای به‌خاطر سپردن

سؤال‌های نمونه

یک راننده تاکسی یک ربع منتظر مسافر می‌ماند. او با تاکسی‌اش روی سطح جاده کنار ردیفی از خودروهای پارک‌شده ایستاده است. این چیست؟

🇳🇱 Een taxichauffeur wacht een kwartier op een passagier. Hij staat met zijn taxi op de rijbaan naast een rij geparkeerde auto's. Wat is dit?

  1. توقف برای مسافران، و این مجاز است
  2. پارک کردن، و این برای تاکسی‌ها مجاز است
  3. پارک دوبل، و این ممنوع است
پاسخ را ببین

پارک دوبل، و این ممنوع است

منتظر ماندن برای مسافر توقفی طولانی‌تر از زمان لازم برای سوار یا پیاده شدن فوری است، پس پارک کردن است. پارک دوبل ممنوع است.

RVV 1990 art. 24 lid 3

یک تاکسی چهار صندلی برای مسافران دارد. هر صندلی یک کمربند ایمنی دارد. پنج دوست می‌خواهند با هم سوار این تاکسی شوند. آیا راننده مجاز است هر پنج نفر را جابه‌جا کند؟

🇳🇱 Een taxi heeft vier zitplaatsen voor passagiers. Elke zitplaats heeft een autogordel. Vijf vrienden willen samen in deze taxi mee. Mag de chauffeur hen alle vijf vervoeren?

  1. بله
  2. خیر
پاسخ را ببین

خیر

روی صندلی‌های دارای کمربند ایمنی، مسافرانی بیش از تعداد کمربندها جابه‌جا نمی‌شوند. چهار کمربند هست، پس چهار مسافر مجازند سوار شوند.

RVV 1990 art. 59 lid 1

یک راننده با یک ون کوچک (busje) کار می‌کند که برای 9 مسافر طراحی شده است، بدون احتساب راننده. ون کمربند ایمنی دارد. یک مسافر بزرگسال روی صندلی خود نشسته است و ون در حال حرکت است. مسافر باید چه کار کند؟

🇳🇱 Een chauffeur rijdt met een busje dat is ingericht voor 9 passagiers, de bestuurder niet meegeteld. Het busje heeft gordels. Een volwassen passagier zit op zijn zitplaats en het busje rijdt. Wat moet de passagier doen?

  1. هیچ کاری، چون در ون کوچک بستن کمربند ایمنی اجباری نیست
  2. کمربند ایمنی را ببندد، چون ون کوچک به‌عنوان اتوبوس (autobus) محسوب می‌شود
  3. فقط در اتوبان (autosnelweg) کمربند را ببندد، در جاهای دیگر نه
پاسخ را ببین

کمربند ایمنی را ببندد، چون ون کوچک به‌عنوان اتوبوس (autobus) محسوب می‌شود

وسیله نقلیه برای بیش از هشت نفر یک اتوبوس (autobus) است. مسافران 3 ساله یا بزرگ‌تر در اتوبوس، وقتی وسیله نقلیه در حال حرکت است، روی صندلی خود کمربند ایمنی را می‌بندند.

RVV 1990 art. 59a lid 1

تمرین رایگان آنلاین

در اپلیکیشن ادامه بده

در TaxiTheorieHub با بیش از 1100 سؤال در قالب سؤال‌های امتحان تمرین می‌کنی، امتحان‌های آزمایشی کامل 40 سؤالی می‌دهی و برای هر سؤال توضیح می‌خوانی. به 12 زبان، با هلندیِ امتحان فقط با یک لمس.

دانلود از App Store

موضوع‌های دیگر